شعر محلی نوروزت مبارک باد سروده ی منوچهر آتشی

نوروز فصل پوست اندازی و طراوت است.امسال بعد از چند سال طبعیت دشتستان جانی گرفت وسرسبزی دشتستان رادربر گرفت درست است که اگر در اسفند ماه باران می بارید این بها زیباتر می شد اما نشد. بهرحال من این عید رو به شما ها که محبت کردید وتحمل کردید بنده را تبریک می گویم .وآرزو می کنم ٨٩ پر از موفقیت باشه باتون.در پایین یه شعر مرحوم منوچهرآتشی رو براتون آورده ام که درباره بهار می باشد:

«شُدمبو سی تو، شُودَر سی مو، نوروزت مبارک بو
کُموتر سی تو، کُوکر سی مو، نوروزت مبارک بو
هلا ای خطه ی دریا و دشت – استان ما بوشهر!
گُلِ تر سی تو، کنگر سی مو، نوروزت مبارک بو
شو چارشنبه سوری، گرمی تش مالِ‌تو، لرزیدنش سی مو
پریدن سی تو، پَرپَر سی مو، نوروزت مبارک بو
شُوِ عیدی که هر کس با عزیزش شاد و خَش دل بی
خش تَر سی تو، غم تَر سی مو، نوروزت مبارک بو
کوکِیسو جون نرو واگرد، کُلِ گندمل سی تو
همه اش سی تو برادر سی مو، نوروزت مبارک بو
هلا اونجو بهار ی نغمه می خونن پیلیسوکل
پیلیسوک سی تو، شوپَر سی مو، نوروزت مبارک بو
هلا اینجو قلاغل پشکلِ ‌غلتیده ری برفن
سفیدل سی تو، سِه تر سی مو، نوروزت مبارک بو
هلا اونجو خِشن بُنگ بزل ری گردنه ی بُزپَر
بُزل پاک سی تو، بُزپَر سی مو، نوروزت مبارک بو
هلا اونجو گِمونم پُر غزل بو دفترِ دریا
غزل ها سی تو، دفتر سی مو، نوروزت مبارک بو
"فرج" کوگ، "ایرجو" بلبل، مو اون قُمری مُخدونُم
کُه و گُل سی تو، مُخ در سی مو، نوروزت مبارک بو
بگین سی "ایرجو" ای غوره! یادِ آتشی هم باش
شدمبو سی تو، شُودر سی مو، نوروزت مبارک بو...»

+نوشته شده در ۱۳۸٩/۱/٤ساعت٩:٤٤ ‎ب.ظتوسط اُشلونگ | نظرات ()

اهل عشق، اهل علم و اهل تخت

دیروز یه شعرزیبا از "زنده یاد مجتبی کاشانی" خوندم دلم نیومد براتون نزارمش روی وبلاگ ،حتما خوشتون میاد.

اهل عشق، اهل علم و اهل تخت

ایـن جهــــــان آیـیـنـه کـــــــردار مــاسـت                      خـوب یـا بـد هـر چـه هـست آثـار مـاست

ظلم و عدل و علم و جهل و صلح و جنگ                        لطف و خشم و مهر و قهر و نام و ننگ

اهــل عشـق و اهــل علـــــم و اهــل تخـت                        کـــار مـــا کـــردند هـــم آســـان و سخت

یک طـرف خـونخــــواری چنگیــــز بـــــود                        یک طــرف شمس الــحق تبــریــز بـــــود

گـــــاه در دستی تبـــــر بــــــود و تشــــــر                        گـــــاه در کلـکی قلـــــم بــــــود و هنــــــر

اهـــل علــــم آمـــــد بــه دانــــایی فــــزود                        اهـــل عشـق آییـــــن زیبــــــایی گشــــود

عــالمـــان انــدیشـــه را پیــــــراستـنــــــد                        عاشقـــــــان انـگیـــــــزه را آراستنــــــــد

اهـــل علــــم آمـــد طبیبــی پیشـــه کــــرد                        اهـــل عشــق آمـــد حبیبــی  پیـشـه کــرد

اهـــــل عــلـم آمـــد کـــه دارویـــی کــنــد                             اهـــــل عشـــق آمـــد کـــه جادویـــی کنـد

اهـــــل عـــلـم آمـــد دوا آمـــــد پــــدیــــــد                        اهــــل عـشــــق آمــــد شــــفا را آفــــریـد

اهـــل علـــم آمـــد کـــه تـردســــتی کـنـــد                        اهـــل عـشــــق آمـــد کـــه سـرمستی کند

اهــــل تــخــت آمـــد حـکومـــت دار شـــد                        خـــلــق از کـــــردار او بـیـــمــار شــــــد

بــا زبـــان صــــدها اســـــیر آزاد کـــــرد                             در نــهــان بـا مـــردمـــان بــیـــداد کــــرد

اهـــل تــخــت آمـــد کـــه نــادانــی کـــــند                        هـــر چـــه آبـــادیـست  ویـــرانــی کـــنــد

حـــاکـمان بـــس جـنگجـویـی کـــرده انــد                        بـیـشـتـر درنـــده خـــویـــی کــــرده انــــد

حـــاکــمان انــدیـــشه در غـــل کـــرده اند                        عــاشـقان دنـــیا پــر از گـــل کــرده انـــد

حــاکــمان خــود عـاقـبـت گـــم کــرده اند                           عـاشــقان خـود وقــف مـــردم کـــرده اند

بــا تـبـر، دنــیـا بــه زحــمـت مــی رســـد                        بـــا هـنــــر، دنیــــای رحمت می رســـــد

جـنگـجــویـــان بـــا جهـــالـــت تــاخــتــند                        عــاشـقـی ها ایـــن جـــهـان را ســـاخـتند

جـنگــجـویـــان در جــهــان بـازنــده انـــد                        عـــاشــقــان در طـــول دوران زنــده انــد

 

 

+نوشته شده در ۱۳۸۸/۱٠/٢٧ساعت۱۱:٠۸ ‎ب.ظتوسط اُشلونگ | نظرات ()

شاهزاده ابراهیم (ع)

در جنوب شرقی شهر برازجان و در کنار روستای نی‌نیزک امامزاده ایی وجود دارد که برای اکثر مردم این دیار خاطره انگیز است – خاطرات تلخ وشیرین – هیچ کس یافت نمی شود که به  این امامزاده نرفته باشد . شاهزاده ابراهیم (ع) فرزند امام موسی کاظم (ع) و برادر امام رضا (ع) در نزدیکی روستای نی‌نیزک وبر روی تپه‌ای به نام "له‌له پرچین" دفن است. کرامت های این امامزاده وهمچنین طبیعت زیبا – وجود چشمه ، نخلستان ، تپه ها و زمین های کشاورزی – باعث شده است زئران فراوانی به دیدار آن امامزاده بشتابند.

دراین چند سال اخیر به شاهزاده ابراهیم (ع) رسیدگی بیشتری نسبت به قبل شده است اما همچنان کاستی های فراوان وجود دارد . ازجمله می توان در کنار آن بارگاه فضای سبزی برای استراحت زئران و مکان تفریحی برای برای کودکان احداث کرد. که تا کنون اقدامی نشده است .باید اطراف حرم را با کاشت درخت سرسبز نگاه داشت. براحتی می توان از چشمه موجود برای زیباتر کردن این محیط استفاده کرد . باید سرویس بهداشتی تمیز تر و مرتب تری  ساخت. البته بنظر بنده باید یک طرح جامع برای بهسازی حرم  تعریف کرد که در این طرح همه جوانب تفریحی ، زیارتی در نظر گرفته شود و با یک معماری زیبا مکانی در شان آن امزاده ساخت.

اما نباید فراموش کرد عریض شدن جاده شاهزاده ابراهیم (ع) خود گام موثری در کاهش تصادفات در این مسیر است . که مسئولین آن را به اتمام رسانندن، البته هنوز روشنایی و گارد ریل آن احداث نشده است که اگر تا قبل از بهار انجام شود بسیار مطلوب می باشد.کار بسیار جالبی دیگری که انجام شده است ، مکان فرهنگی است

که در جوار شاهزاده ابراهیم احداث شده است این مکان فرهنگی توسط یکی از

 همشهری ها ساخته شده که جای تقدیر دارد. شاهزاده ابراهیم همیشه برای مردم این

 دیار درهر کجای جهان باشند یاداور خاطرات فراموش نشدنی است.

 

 

+نوشته شده در ۱۳۸۸/٩/٦ساعت۸:٠۱ ‎ب.ظتوسط اُشلونگ | نظرات ()

برازجان، شهر جاوید

دشتستان و مرکز آن برازجان شهر ارتباطی بوشهر با سایر شهرها و استان های مجاور و قطب محصولات کشاورزی استان و یادگار ایثار و مقاومت و ایستادگی خطه جنوب را در برابر تجاوز بیگانگان با مردمی نجیب و با فرهنگ و زحمت کش است. این خطه تاریخی، یک بار در سال 1273 هجری قمری و یک بار نیز در جریان جنگ اول بین الملل مرکز مبارزه و فعالیت های ضد انگلیسی و از مراکز  نشر افکار آزادیخواهی و استقلال طلبی و بروز احساسات ناسیونالیستی و ضد اجنبی شده است. در کتاب تاریخ سیاسی خلیج فارس تالیف صادق نشات آمده: برازجان در جنگ جهانی اول کانون جنبش های ملی ایران بود.

 رکن زاده آدمیت مولف کتاب فارسی و جنگ بین الملل نیز در جلد اول کتاب مزبوردر ترجمه احوال غضنفرالسلطنه چنین نگاشته است: برازجان و حوزه حکمرانی او مأمن نیکوکاران و ملجأ مجاهدین و مرکز اعمال وطن خواهان به شمار می رفت.

مردم این خطه زبان و لهجه ای دلکش دارند. دوستی دارم که خداوند حفظش کند، برادرش عبدالله را عبلا و یا عودلا و شاهزاده ابراهیم را شازده اوریم تلفظ می کرد، در زمان سربازی تنی چند از جوانان آن دوره با ما که پنج نفر بودیم ماموریت یافتیم که دوره سربازی خود را در شهر درگز استان خراسان بگذرانیم. زمان حرکت و مسافت بین راه و ماه های خدمت چه قدر در مصاحبت آنان  خوش گذشت و دوری از شهر و دیار و خانواده را احساس نمی کردیم. برازجان برای بوشهر یاری جاودان و شهری آبادان است و بعد از بوشهر قدمت و دیرینه گی آن قابل توجه می باشد.

دیاری سبز با سبزه های با طراوت  و خرمایی شیرین و خاکی پر قوت که پرورنده ی انواع رستین ها و نامی هاست. وقتی از سمت شهرستان بوشهر به طرف برازجان سفر می کنی و به آن نزدیک می شوی، جاده صفای دیگری به نظرگاه مسافر می دهد. درختان بابل و کهور در دو طرف جاده و زمین های پهناور جانبی آن به ویژه در فصل زمستان و روییدن سبزه ها  و چشم انداز علفزارها، شکوهی بی نظیر و افقی دلفریب می یابند تا آن جا که تمایل  پیدا می کنی خود را به میان سبزه ها و گل های وحشی که دست مشاطه گر طبیعت آن نقش بدیع را به وجود آورده بیفکنی و طاقباز آسمان آبی شفاف و یا لکه های ابری که هر کدام منظر ه ای خیال انگیز ورویائی به وجود آورده اند را تماشا کنی.

 موقعیت ممتاز این شهر از دوران های گذشته مورد توجه اقوام مختلف بوده و این موقعیت را مدیون سرزمین حاصلخیز و داشتن رود معروف آردو یا آردی در جنوب شهرستان می باشد. از دیگر عوامل اصلی رشد و توسعه برازجان راه ارتباطی آن است که از زمان قاجاریه با ایجاد کاروانسرای سنگی مشیر الملک در این مسیر ارتباطی بر رونق آن افزوده و سنوات بعد همت مردمانش و علاقه آنان به این آب و خاک پر نعمت و پر رونق باعث بسط و گسترش و ایجاد راه های مواصلاتی و داد و ستد فزاینده  گردید.

 برازجان جاوید است و جاودان خواهد ماند تا وقتی که ایران زنده است.

برازجان شهر جاویدان بوشهر 

برازجان شهر آبادان بوشهر

سوارانت به همراه دلیران

زاند بر خصم دون در راه بوشهر

غضنفر سلطنه فرزند پاکت

نهاده جان به کف در راه خاکت

 جوانانت همه خوب و دلیرند 

به سیماشان جوان، اندیشه پیرند

جوانانت دلیرند و کمانگیر

و دشمن در نبردشان زمین گیر

 زمینت مشک بیز است و گهر خیز

زخرما و زسبزی و زهر چیز

فرج اله کمالی زاده توست

نکو مردی زمردان آزاده ی توست

تو و استان بوشهر دیر پائید

برازجان شهر جاوید

                                                  نجف آهوچهر

+نوشته شده در ۱۳۸۸/۸/٢٦ساعت۱۱:۱٢ ‎ب.ظتوسط اُشلونگ | نظرات ()

چند رباعی از فرج اله کمالی

استاد فرج اله کمالی علاوه بر اینکه شهریار شعر محلی استان بوشهر می باشند، شاعری توانا در سرودن شعر کلاسیک از جمله مثنوی ، غزل و رباعی نیز هستند . در زیر چند رباعی از ایشان را آورده ایم :

من آینه ام، هر آنچه بینم گویم
در باغ ببر، ببین که گل می رویم
هر گاه که سنگ ها به من می نگرند
دست از سر جان خویشتن می شویم
***
سرما زده ام ولی نخواهم خوابید
از زوزه ی بادها نخواهم ترسید
نومید نمی شوم. فلق در راه است
شب می گذرد، در این ندارم تردید
***
بنیاد جهان بر این دو حرف ساده است
حقی است، که حق به مردمانش داده است
این شرط که، نا کس اش به ناحق نخورد
تکلیف تمام مردم آزاده است
***
آن روز که دست آسمان رو گردد
یعنی که خرد حریف جادو گردد
وقتی که نهند حق هر کس کف دست
شک نیست، نصیب پرده چاقو گردد
***
پروانه ی من به شمع ها بدبین است
چون دیده که شمع با پرش در کین است
گفتند چو جان دهی به جانان برسی
خندید و بگفت: قیمتش سنگین است
***
این مسئله را سزد جوابی بکنیم
بین دو حساب، انتخابی بکنیم
یا آن که: کسان حساب ما را برسند
یا این که: به روی خود حسابی بکنیم
افسرده چرا؟ بیا شرابی بخوریم
در سایه ی باده آفتابی بخوریم
گیسوی غزل گرفته در دست خیال
چنگی بزنیم و پیچ وتابی بخوریم
***
برخیز، بساط روبراه است، بیا
منشین که نشستن اشتباه است، بیا
هر چند که شب سیاه مست است و خراب
بانوی سپیده پا به ماه است، بیا
***
دیدم صنمی و گفتم: ای ماه بیا
بگذر ز جفا و با دلم راه بیا
بنشست برابرم چو آئینه و گفت:
پیری پدرم؛ بس است کوتاه بیا

+نوشته شده در ۱۳۸۸/۸/٧ساعت۳:۱٧ ‎ب.ظتوسط اُشلونگ | نظرات ()

همایش ملّی دشتستان در جنگ جهانی اوّل

همانطور که می دانید همایش ملّی دشتستان در جنگ جهانی اوّل در روزهای 13 و 14 اسفند ماه 1388 در شهر برازجان برگزار خواهد شد. فراخوان مقاله این همایش به شرح زیر است:

به همین مناسبت و در راستای زنده نگهداشتن خاطـره ی از خـود گذشتگیها و جانبازیهای مردان و زنان این خطّـه ی دلاور خیز و شهیـد پرور، همـایشی با عنـوان « همایش ملّی دشتستان در جنگ جهانی اوّل» در روزهای 13 و 14 اسفند ماه 1388 در شهر برازجان برگزار خواهد شد. بدین جهت دبیر خانه ی این همایش، اندیشمندان و صاحبنظران داخلی و خارجی را برای تدوین و ارائه ی مقاله دعوت می نماید. علاقمندان به تهیّه ی مقاله می توانند در محورهای زیر مقالات خود را تدوین و به دبیر خانه ی همایش ارسال دارند.

+نوشته شده در ۱۳۸۸/٧/٢٠ساعت۳:٤٥ ‎ب.ظتوسط اُشلونگ | نظرات ()

هنوز هم روبکان از هیبت نام بلند شیر می ترسند

باز صدای بی عدالتی و زیر پا گذاشتن حق مردم دشتستان به گوش می رسد ، این بار بلند تر ورسا تر . بار دیگر مدیران شرکت سیمان دشتستان بجایی که باری از دوش مردم این دیار بردارنند باری بر دوش آنها می نهند ، این شرکت که تنها دستاورد آن برای مردم نام دشتستان پسوند آن است این بار آن را هم به تاراج نهاده است.این شرکت که هیچ کمکی به ورزش ، فرهنگ و طبیعت این سرزمین نمی کند ،هیچ نام دشتستان را هم زیر سایه بوشهر می برد. در این خصوص مردم دشتستان طوماری را آماده کرده اند که در زیر می خوانیم:

استاندار محترم بوشهر

احتراما چنانکه مستحضرید چندی پیش صدا و سیمای استان با پخش مصاحبه ای از آقای گراشی البته حاج مصطفی گراشی مداح اهل بیت در خصوص گرانی اجناس و تره بار در برازجان نسبت به بوشهر به دلیل غیر واقع بودن مطلب و حتی صادق بودن عکس مطلب مذکور، موجبات آزردگی خاطر مردم شریف دشتستان را فراهم آورده است.

لازم به ذکر است تمامی مردم استان بویژه کسانی که از بازار برازجان اقلام مصرفی خود را تامین می نمایند مطلع هستند که گرانترین بازار در استان بازار شهر بوشهر و ارزانترین آن بازار شهر برازجان است. لازم بود جناب حاج آقای گراشی قبل از مصاحبه تحقیقی در این زمینه می فرمودند و بعدا این مطلب را مطرح می کردند. مزید اطلاع حضرتعالی و جناب حاج آقای گراشی مداح اهل بیت علاوه بر ارزانی 50 درصدی کلیه اجناس و تره بار در برازجان نسبت به شهر بوشهر ماهی و میگویی که در خود شهر بوشهر صید می شود به مراتب ارزانتر از آنجا در برازجان عرضه می گردد. خرید مردم سراسر استان از برازجان و کارشناسی در این خصوص دلیل این مدعاست.
پیشتر از این مشاهده گردیده کارخانه سیمان دشتستان در اقدامی غیر قانونی و بسیار تعجب آور اقدام به چاپ و درج نام (بوشهر) در بعد از عنوان شرکت صنایع سیمان دشتستان نموده که این موضوع خاطره تلخ تلاش بعضی از مدیران تنگ نظر و متعصب در خصوص نامگذاری کارخانه سیمان دشتستان را به نام بوشهر تداعی و یادآوری می نمایند و این شائبه را به وجود آورده که این اقدام زمینه سازی مجدد تغییر نام این کارخانه بنام بوشهر است.
سئوال این است در شرایط فعلی که کشور و جامعه نیاز به آرامش و وحدت دارد چرا اقدام نابخردانه و متعصبانه افراد تنگ نظر و غیرمسئول می بایست موجبات اختلاف و درگیری قومیت ها را فراهم آورد؟
چرا موضوعی که یک بار برای همیشه توسط رئیس جمهور وقت فیصله پیدا کرده مجددا توسط این افراد مطرح تا تنش ها و اختلافات دوباره سر برآورد؟
اصلا چه اصراری از سوی این افراد در خصوص درج نام بوشهر در سر برگ نامه ها و روی پاکت سیمان وجود دارد؟
درثانی شرکتی که به نام صنایع سیمان دشتستان ثبت گردیده و فعالیت داشته و سهام آن در بورس تحت همین عنوان عرضه می گردد به چه دلیل قانونی می بایست نام بوشهر در کنار دشتستان درج گردد؟
به راستی چه اصرار و تاکیدی در خصوص درج نام بوشهر وجود دارد؟
مگر کارخانجات سیمان بندر خمیر، بهبهان و غیره هر یک مستقلا به درج عنوان شرکت و نام شهر خود بر روی پاکت های سیمان و سربرگ نامه ها اقدام نمی کنند؟ اصلا مشابه اقدام این افراد را در اصرار به وجود نام بوشهر در کنار دشتستان را در کجای کشور می توان مثال زد؟ نبود این نام چه نقص و خللی را در فعالیت شرکت سیمان بوجود آورده بود که با قرار گرفتن آن برطرف می گردد؟! جزء تحریک احساسات مردم منطقه و بازی با تعصبات آنها!

البته اقدامات اخیر پاسخی به نویسندگان دشتستانی بود که در چند سال اخیر سعی داشتند با چاپ مقالات و نوشته ها ی برازجان ستیزی و دشتستان ستیزی را زائیده افکار و توهمات مردم دشتستان جلوه دهند.

 لازم است استاندار محترم با تذکر به مدیران کل صدا و سیما و صنایع و معادن موضوع را پیگیری و اقدامات مذکور را بنحواحسن اصلاح نمایند صورت که هم برنامه تلویزیونی در خصوص واقعیت های قیمت بازار برازجان و مقایسه آن بازار سایر نقاط استان و همچنین برگشت به سابق وضعیت نامه ها وپاکت های سیمان کارخانه سیمان دشتستان است تا هم پاسخی مناسب به افکار عمومی و هم رضایتمندی  آنان را در پی داشته باشد.
قبلا از حسن پی گیری و حساسیت حضرتعالی کمال تقدیر و تشکر بعمل می آید.
رونوشت:
1: نماینده محترم دشتستان جناب آقای پاپری

 2: شورای اسلامی شهرستان برازجان 3

3: فرمانداری محترم دشتستان

4: امام جمعه محترم برازجان

5: رسانه ها

+نوشته شده در ۱۳۸۸/٧/۱۳ساعت٢:۳٢ ‎ب.ظتوسط اُشلونگ | نظرات ()

اینجو که خونمه خاکِ دشتسون ِ به خدا

محمد غلامی ـ متولد سال 1342 ـ اهل بنار آبشیرین دشتستان و معلم مدارس برازجان است. در قالب‌های کلاسیک، نیمایی و سپید و نیز به گویش محلی شعر می‌سراید. مجموعه شعر او به نام «ریشه‌های روز» شامل اشعار سپید و کلاسیک در سال 1375 از سوی انتشارات پروین منتشر شده است . در زیر دو شعر  دشتسون و اینجو او را آورده ایم

دشتسون

+نوشته شده در ۱۳۸۸/٧/۱٢ساعت۱٢:٤۱ ‎ق.ظتوسط اُشلونگ | نظرات ()

من از یاد جنوب رفته ام

معصومه خدادادی در روستای زیارت به دنیا آمد. در دوره‌ی راهنمایی متوجه استعداد سرایش در خود شد. به شعر پرداخت، در محافل ادبی و شب‌های شعر مختلفی شرکت کرد و اشعارش را برای علاقه‌مندان به شعر ناب محلی خواند. او  از شاعران مطرح محلی‌سُرا است که هم اکنون در تهران زندگی می گذراند . وی دلتنگی خود را نسبت به جنوب را با شعر بیان کرده است.

من با چهار فصل جنوب
همزبان برفهای پردیس شده ام
من با تمام لهجه ی تابستانی ام
اینجا برف بازی می کنم
و سفره ام را
به سادگی ماست و نان نازک پهن می کنم
و باورم نمی شود
که من از یاد جنوب رفته ام
آخر، اردیبهشت پردیس هم
عطرآرده ی کناررا
از یادم نبرده
و مرد خانه ام
وقتی می آید
نفسش بوی عطر تازه ی باغ می دهد
و من به شیرینی رطب تازه برایش می خندم
و روسری ام را
که پر از آبروی دشتستان است
محکم زیر گلویم گره می زنم
که بغضم نترکد
وقتی باورم می شود
که من از یاد جنوب رفته ام.
پردیس تهران

+نوشته شده در ۱۳۸۸/٧/۱۱ساعت۱٠:٢۸ ‎ب.ظتوسط اُشلونگ | نظرات ()

فایز دشتستانی

چند بیت از اشعار فایز

چند بیت از اشعار فایز دشتستانی را به در خواست دوستان در وبلاگ می گذارم

 خبر آمد‌ که دشتستان بهاره
زمین از خون فایز لاله زاره
خبر بر دلبر زارش رسانید
که فایز یک تن و دشمن هزاره 

عصا در دست و کشکولم حمایل
بگردم کو به کو مانند سائل
بگردم تا بجویم یار فایز
غریبان کی برند باری به منزل 

وفای بی وفایون کرده پیرم
برم یار وفاداری بگیرم
اگر یار وفاداری نجویم
سر قبر وفاداران بمیرم 

بگو تا دلبر حورم بیایدسفید ونازک وبورم بیایددمی که میرود تابوت فایزبگو تا برلب گورم بیاید پری پیکر بت عیسی پرستمبه یک نظاره دل بردی زدستمپری برگرد وبا من آشنا شوکه من دین مسلمانی شکستم

در پایین شعر آورده شده که اغلب در شروه خوانی استفاده می شود:

 ز دوریت سوخت ای دوست جانم
غذایم گشت آب دیدگانم
تو بی ما میتوانی زنده مانی
ولی من بی تو مشکل زنده مانم
کسی که با کسی دل داد و دل بست
به آسانی نخواهد که کشد دست
همه گویند که راه دل ببندیم
سر راه محبت کی توان بست
چه بد کردم به چشم تو شدم خار *
به تو کردم محبت های بسیار
غلامی که خیانت کار باشد
نمیدند حکم اعدامش به یکبار
کبوتر بچه بودم مادرم مرد
مرا دادن به دایه، دایه هم مرد
مرا با شیر گاو هم پروریدن
به اقبال بدم گوساله هم مرد
دو چشمانی که داری پیش کس نیست
شدم بو پیش زلفت بوش خوش نیست
شنیدستم تو پیغام غلامی
غلامی مثل معوا در حبش نیست
نظر را بر خط و خال تو دارم
کجا با دیگران گیرت قرارم
قسم خوردم که تا مادام عمرم
به کوی دیگری نفتد گذارم

+نوشته شده در ۱۳۸٧/۱/۸ساعت۱۱:۱٦ ‎ق.ظتوسط اُشلونگ | نظرات ()

درباره من

منوی اصلی

صفحه نخست
پست الكترونيک
آرشيو مطالب

نویسندگان

آرشيو نوشته ها

فروردین ۸٩
دی ۸۸
آذر ۸۸
آبان ۸۸
مهر ۸۸
فروردین ۸٧
بهمن ۸٦
تیر ۸٦
خرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
فروردین ۸٥
آذر ۸٤

آرشيو موضوعی

علیمراد فراشبندی(۱)
چند رباعی از فرج اله کمالی(۱)
همایش ملّی دشتستان(۱)
هنوز هم روبکان از هیبت نام بلند شیر می ترسند(۱)
اینجو که خونمه خاکِ دشتسون ِ به خدا(۱)
من از یاد جنوب رفته ام(۱)
فایز دشتستانی(۱)
دیوان اشعار مرحوم منوچهر آتشی آماده چاپ می شود(۱)
شروه خوانی(۱)
شاعران دشتستان(۱)
اروپاییان از برازجان چه گفته اند؟(۱)
نادم شاعر دوبیتی سرای دشتستانی(۱)
برازجان، شهر جاوید(۱)
شاهزاده ابراهیم (ع)(۱)
شروه هفتم(۱)
شعری از مجتبی کاشانی(۱)
شعر محلی نوروزت مبارک باد سروده ی منوچهر آتشی(۱)

پيوندها

تاوکه
بازدم
دانوش
برازجون
شاشی
برازجان زیبا
اتحاد جنوب
علی قنبری
عمو نارنجی
دبستان خضر
تاریخ دشتی
سهند برازجان
دشتستان بزرگ
پرسپولیس برازجان
یک تبسم،یک نگاه
کليجا(روجا چمنکار)
زنده یاد حسین پناهی
باران(فریده برازجانی)
شهر غزل(رضا معتمد)
مردی باعبای شکلاتی
کبریت(احمد فکراندیش)
سنــــگلاخ(مهدی ناصری)
کلوگری(زری شاه حسيني)
سایت هنری علی بحرینی
جنوبگان(شهرام قلي زاده)
انگشت بارانی(نادیا قاسمی)
انجمن سینمای جوان برازجان
خبرگزاری پانا (واحد برازجان)
من متهم ردیف اول هستم(مریم تنگستانی )
ادبيات و فرهنگ(محمد غلامي)
دکتر سید محمد مهدی جعفری
تمرين مدارا(سيامک برازجانی)
وب نوشته های محمد رضا جنگی
هفته نامه اینترنتی دشتستان نیوز
زبانم که می گیرد(جلال خسروی)
پارادوکس(اسماعیل حسام مقدم)
قطار یک نفره(کاووس کمالی نژاد)
جستاری در ادبیات و اندیشه(رضا شبانکاره)
همايش ملّي دشتستان در جنگ جهاني اوّل
شعر و دل نوشته ها(محمد حسین انصاری نژاد)
دلفین هایی که با من شنا کرده اند(مصطفا فخرایی)
آشو صفری
قالب های نایت اسکین

طراح

جدیدترین اخبار در سایت شما